About Us

Chang Theater is located at 700 Prachauthit Road Soi 59. It is a 80 to 100-seat indoor theater with a very ‘homey’ atmosphere.  It is open as a meeting point for contemporary dance and arts performances. Audiences are welcome to the three performances that are scheduled here each year.  Artists interested in performing are also welcome to use the space.

Vision

The traditional arrangement of fixed seating creates tension in both the audience and performer. When the space is uncontrolled with no fixed seating, it creates a relaxed atmosphere.  The audience is able to get away from stress that results from fixed seating. The performer is released from the stress resulting from limited performance space.  When both audience and performer are relaxed, there is freedom to be creative.

There is no boundary between performer and audience at Chang Theater. There is no pattern of space or seating here. It is an open space in which the audience can choose where to sit and from where to watch the performance. Audience and performer are inter-connected to create a full understanding of the arts which may be lacking in one participant. They listen to each other as listeners who have not known about the arts while creating a relationship that is beneficial for both sides.

There are 5 elements in Chang Theater

  1. Professionalism
  2. Modernness
  3. Simplicity
  4. Innovation
  5. Friendship and Fun

Chang Theatre was founded by Pichet Klunchun. He trained in Thai Classical Mask Dance, Khon, from age 16 with Chaiyot Khummanee, one of the best Khon masters in Thailand.   Pichet bridges traditional Thai Classical Dance language with contemporary sensibility, while keeping the heart and wisdom of the convention.  Pichet has earned domestic notoriety for his efforts in contemporising Khon. He has continuously participated in world-class dance festivals in North America, Asia and Europe as an international dancer/choreographer from Thailand.

On December 9, 2008, he received  ‘Routes’ ECF Princess Margriet Award for Cultural Diversity from European Cultural Foundation.  The purpose of the award is to honor artists and thinkers in the field of cultural diversity for helping to combat fear and disrespect of ‘the other’.

In 2012, Pichet received another award “Chevalier of the French Arts and Literature Order”  from the French Ministry of Culture for his contribution to the influence of Culture in France, in Thailand and all over the world.

In April 2014, Pichet was awarded the John D. Rockefeller 3rd Award by the Asian Cultural Council which is the award given to an individual from Asia or the United States who has made a significant contribution to the international understanding, practice, or study of the visual or performing arts of Asia. This award for outstanding professional achievement commemorates the deep and long standing interest of John D. Rockefeller 3rd in Asian art and culture and given to individuals active in their field.

ทำไมโรงละครช้างจึงต้องเกิดขึ้นสำหรับเรา?

เหมือนกับที่เราบอกว่าวันนี้สิ่งที่เราทำอยู่ คือ การสร้างสะพานเชื่อมต่อระหว่าง อดีต กับปัจจุบัน หรือสังคมปัจจุบัน กับวัฒนธรรมเดิม เมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงการปกครอง 2475 ส่งผลกระทบกับวัฒนธรรม เกิดรอยแตกขึ้น แล้วช่วงเวลาที่ดำเนินมาอีก 75 ปี ทำให้รอยแตกนั้นกว้างขึ้น จนทำให้เกิดช่องว่างที่ไม่สามารถติดต่อ เชื่อมต่อกันได้อีก เป็น 2 ฝั่งของแม่น้ำ ที่นับวันจะยิ่งห่างกันมากขึ้นจากการกัดเซาะของกระแสน้ำที่ไหลรุนแรงขึ้นทุกวัน (วัฒนธรรมใหม่) ถ้าปล่อยให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น สิ่งที่ตามมาในอนาคตอันไกลคือ เราอาจมองไม่เห็นอีกฝั่งหนึ่ง หรืออีกฝั่งหนึ่งเป็นเพียงเรื่องเล่าต่อกัน ว่ามีอีกพื้นที่หนึ่งที่เป็นของไทยในอดีตแต่ปัจจุบันไม่รู้เป็นอะไร เราก็เลยทำหน้าที่เป็นวิศวกรในการสร้างสะพานเชื่อมต่อ 2 ฝั่งเข้าหากัน เพื่อให้อีกฝั่งได้เดินทางไปสู่อดีตที่ผ่านมา เราไม่เคยรู้สึกว่ากระแสน้ำ (วัฒนธรรมอื่น) ที่ไหลแรงขึ้นทุกวันนั้นจะเป็นผลกระทบกับเรา แม้มันยากตรงที่การลงเสาเข็มในแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวอยู่ตลอดเวลา โดยที่ยังมีอุปกรณ์ในการก่อสร้างที่ไม่ทันสมัยและสมบูรณ์แบบพอ แต่โครงสร้างหลักการออกแบบตัวสะพานนั้นสมบูรณ์แบบดีมาก รองรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคตได้เป็นอย่างดี ไม่ว่าจะมีคนเดิน หรือมีรถข้ามไปมามากขนาดไหน

อย่างที่บอกว่าเรามีอุปกรณ์ที่ไม่ดีพอในการ กักน้ำให้ไหลช้าลง เมื่อลงเสาเข็มในแม่น้ำ เพราะฉะนั้นทุกครั้งที่ลงเสาเข็มไป 1 ต้น น้ำก็จะกัดเซาะให้บางลงทุกครั้งไป สะพายเลยสร้างเสร็จล่าช้า แม้กระทั้งได้ร้องขอรัฐบาลส่งเครื่องมือที่ดีกว่ามาช่วย รัฐก็บอกว่าไม่ให้ ไม่จำเป็น เพราะสะพานที่เรากำลังสร้างอยู่นั้นมันเป็นสะพานที่ข้ามระหว่างบ้านเรากับอีกฝั่งหนึ่ง ไม่มีใครได้ประโยชน์
ไม่จริง เมื่อสะพานเสร็จทุกคนมีสิทธิ์ใช้ ทุกคนได้ประโยชน์ เพียงแต่มันอยู่ที่หน้าบ้านเราก็เท่านั้นเอง (เหมือนสถานีรถไฟฟ้าอยู่หน้าบ้าน คนอื่นก็ได้ประโยชน์)

สะพานประกอบไปด้วยหลายๆอย่าง
เสาเข็ม               ตัวเราเอง           นักเต้นในcompany
ตัว…สะพาน         โรงละคร
คอสะพาน           Company
ราวสะพาน          ทิศทางของรูปแบบการแสดง

ฉะนั้น โรงละคร ถือว่าคือส่วนหนึ่งที่ต้องมี มีฐานรากแล้วต้องมีพื้นให้ข้าม

แต่ไม่ทั้งหมดทุกคนที่จะเป็น บางคนก็รู้ว่าตัวเองกำลังถูกสังคมยกย่อง มอมเมา ก็จะอยู่ห่าง กลับไปอยู่กับงานมากกว่า สังคม ปาร์ตี้ คุยโว และ….เก่ง ถ้าใครรู้และเท่าทัน สุดท้ายก็จะได้พบว่า ตัวเองได้ทำสิ่งที่บอก พูดไว้ตั้งแต่วันแรกอย่างมีความสุขในช่วงท้ายและตายอย่างตาหลับ

ระวังความอยากเอาชนะ เงิน และ สัญลักษณ์ที่สังคมมอบให้ จงระลึกไว้เสมอว่าเราเริ่มทำงานศิลปะเพื่ออะไร ทำไม จะได้ไม่หลงทาง
คือโรงละครที่ให้คนดูเข้ามารับรู้ ข้อมูล เรื่องราวของงานศิลปที่ทำอยู่ ผู้คนจะได้สนใจและเห็นความสำคัญ
มันคือพื้นสะพานที่เดิมข้ามไปมาให้ติดต่อถึงกันได้ ระหว่าง 1. ศิลปะ 2. ศิลปิน 3. ผู้ชม

นั้นคือเหตุผลว่าทำไมเราต้องมีโรงละครหรือที่แสดงอย่างชัดเจน เพราะเราจะได้รู้ว่า เราจะข้ามฝั่งกันตรงไหน เมื่อสะพานสร้างคนข้ามไปมาได้ เราไม่ต้องกังวลว่ากระแสน้ำด้านล่างจะรุนแรงขนาดไหน เพราะเรามีโครงสร้างสะพานและสะพานที่แข็งแรง ต่อจากนั้น เราก็จะหาประโยชน์ จากแม่น้ำที่ไหลแรงได้อีกด้วย ในเวลาเดียวกันเมื่อเรายืนอยู่บนสะพานมองดูแม่น้ำที่ไหลไป อย่างน้อยเราก็มีความสุขเพราะเรารู้สึกปลอดภัย สังคม ศิลปะของประเทศเรา

17 May 07
Pichet Klunchun